وزارت دفاع ملی اعلان نموده که برای برداشتن پاستگاه های پاکستانی در خط دیورند از تمام گزینه ها استفاده میکنند. سوال اینجاست که وزارت دفاع و در مجموع دولت افغانستان کدام گزینه ها را برای استفاده در برابر پاکستان در دسترس دارند؟ 


  یکی از گزینه هایکه شاید بعد از شنیدن سخنان سخنگوی وزارت دفاع به ذهن همه خطور کند استفاده از زور است. از یکطرف وزارت دفاع سلاح سقیله و تجهیزات کافی ندارد و از طرف دیگر رییس جمهور به صراحت اعلان نموده که هیچگاهی دولت افغانستان از زور کار نمیگیرد.  در ضمن در این مملکت ما مردمانی داریم که همدردی شان با پاکستان بیشتر از افغانستان است و اگر آنها را هم در نظر نگیریم به گفته سفیر پاکستان آنها حساب بانکی یکتعداد زیادی از سیاستمداران افغانستان به شمول کارمندان دولت افغانستانرا میدانند، یعنی هم ستون پنجم پاکستان در داخل دولت فعال است و هم پاکستان طالبان و سایر مخالفین مسلح را دارد که همین حالا هم به نیابت از پاکستان با ما در جنگ هستند. بناٌ استفاده از زور کاملاً منتفی است و نمیتواند یک گزینه باشد.


 فشار اقتصادی هم ممکن نیست، زیرا ما از نظر اقتصادی وابسته به کالاهای پاکستانی و بندر کراچی هستیم، از مواد ساختمانی وخوراکی گرفته تا پوقانه و جرنگانه را از پاکستان وارد میکنیم، نرخ مواد غذایی کشور به اساس نرخ روز کلدار پاکستانی تعین میگردد و در بعضی از ولایات ا مردم  پول افغانی را نمیشناسند،  چون پول رایج در آن ولایات کلدار پاکستانیست نه افغانی.


  فشار سیاسی هم چندان موثر نیست، زیرا در مملکتیکه در رس دستگاه دیپلماسی اش یک داکتر نسایی باشد، فشار سیاسی اش برای دستگاه دیپلماسی شیطانی پاکستان باد هواست. 

 دیگر گزینه ها مانند  تقبیح نمودن، محکوم نمودن، درخواست کمک از جامعه جهانی، اخطار دادن، برپا کردن تظاهرات، سخن گفتن از غیرت افغانی، عذز و زاری و امتیاز دهی  قبلاٌ استفاده شده که متاسفانه هیچکدام موثر نبود و با عث تغیر رویکرد پاکستان نگردیده است. بناٌ برای حل همیشگی مشکلات ما با پاکستان بجا خواهد بود تا دولت ما بجای اخطار های میان خالی در فکر تقویت نیروهای مسلح ، شناسایی و سرکوب جواسیس پاکستان و مبارزه قاطع با کسانیکه به نیابت از پاکستان با ما در جنگ هستند باشد. تا زمانیکه ما متحد و قوی نگردیم تنها گزینه باقیمانده برای  ما لاف است، که آن هم تاریخش گذشته.  


پس

  برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی     که در نظام طبیعت ضعیف پامال است