آیا خون دیگران رنگینتر از خون ماست؟
بعضی ها در کشور ما بخاطر اتفاقات مصر تظاهرات راه اندازی نمودند، مجالس ترتیب دادند و حالا هم در نظر دارند تا نماز جنازه غیابی برای شهدای مصر برگزار نمایند.
بسیار خوب است که ما احساس انساندوستی داشته باشیم، چون بنی آدم اعضای یکدیگر اند. این هم کار بسیار بجاست که در برابر ظلمیکه در جهان صورت میگیرد، خاموش نمانیم و عکس العمل نشان بدهیم. براستی اینگونه اتفاقات چه در مصر و یا هرجای دیگریکه اتفاق بیفتد دل انسانهای با احساس را بدرد میآورد، ولی سوالیکه وجود دارد اینست، آیا دلایل این حرکت ها در افغانستان فقط انساندوستی و اسلامدوستیست؟ یا کاسه یی زیر نیم کاسه وجود دارد؟
1- کسانیکه برای حل بحران مصر نسخه ها میپیچند، اگر اینقدر در حل مشکلات تبحر میداشتند، باید برای حل مشکلات افغانستان کاری انجام میدادند که ندادند.
2- طبعیت ما انسانها اینگونه است که از سر دردی خود بیشتر از مرگ دیگران آشفته میگردیم، یعنی اصولاً اگر این مردمان انساندوست میبودند، باید برای اتفاقات ناگواریکه در افغانستان از 34 سال بدینسو بوقوع میپیوندد و خونهای ناحقیکه میرزد، باید بیشتر متاثر میشدند و یا حداقل اینگونه تظاهر میکردند که نکردند.
3- شاید اینها ما افغانها را از خود نمیدانند و خون مسلمانان ممالک دیگر برایشان پررنگتر از خون ما افغانهاست، ولی باز هم برای اثبات انساندوستی و اسلامدوستی شان جا داشت با مسلمانانیکه در سایر ممالک مانند سوریه، فلسطین و میانمار به قتل میرسند هم همدردی میکردند که نکردند.
4-
سازماندهی گردهمایی ها در هتل های
لوکس، تظاهرات و تهیه اعلانات در افغانستان بدون پول امکانپذیز نیست، محال است
کسانیکه حاضر نیستند برای هموطنان خودشان 10 افغانی مصرف کنند برای اتفاقات مصر بدون
کدام هدف صدها هزار مصرف کنند.
نظر به دلایلیکه در بالا ذکر گردید، دلایل برگزاری این حرکت ها نمیتواند تنها انساندوستی و اسلام دوستی باشد،.پس چطور شد که اتفاقات مصر هم حس انساندوستی این مردمان را زیاد ساخت و هم آنها را وادار ساخت تا دست در جیب کنند و پولهای بی حساب به مصرف برسانند؟
بنظر من دلایلش نمیتواند چیزی غیر از اینها باشد که
- برگزار کننده گان این حرکت ها دلبسته گی ها و بعضاً وابسته گی هایی خاص به اخوان المسلمین دارند و به همین دلیل برایشان اتفاقاتیکه برعلیه اخوان بوقوع میپیوندد، بسیار ناگوار است و شهدای اخوان برایشان با ارزشتر از شهدای افغانستان و سایر کشورهاست.
- تعدادی از برگزار کننده گان و اشتراک کننده گان شاید بخاطر کمک های مالی بعضی از نهاد های خارجی به این حرکت ها پیوسته باشند.
- بعضی سیاست مداران معامله گر قسمیکه قبلاً از اسلام و حقوق بشر استفاده ابزاری نموده بودند حالا همدردی و نماز را هم وسیله یی برای رسیدن به اهدافشان قرار داده اند.