بلند گو

من درست نمیدانم که قدرت های بزرگ چه خوابی برای افغانستان دیدند ولی تا جاییکه معلوم میگردد، خارجیها مخصوصاٌ امریکایی ها بصورت غیر مستقیم میخواهند که افغانستان همیشه به خارجیها وابسته بماند، فقط اگر آدم کمی به طریقه مصرف کمک های جهان و نحوه مبارزه با طالبان و مواد مخدر نظر بیندازد بخوبی میداند که نیت جامعه بین المللی صاف نیست ، آنها بصورت غیر مستقیم زمینه را برای محتاج ماندن افغانستان مساعد میسازند و تا جایی در این زمینه موفق هم بودند.

 وضعیت امنیتی روز به روز بد تر میگردد ، تعداد محلاتی که طالبان در آنجا حضور دارند روز به روز بیشتر میگردد، ولی هیچکس بصورت جدی کوشش نمیکند که جلو این روند را بگیرد، ناتو میداند که اگر نیروهای مسلح افغانستان بیشتر و مجهز تر گردند ، بسیار موثر تر از نیروهای خارجی میتوانند با طالبان مبارزه کنند ولی خودشانرا به کوچه حسن چپ میزنند، تنها مصرف یکساله 3 هزار نیروی آلمانی در سال تقریباٌ چند صد میلیون یورو است یعنی بیشتر از مصارف تمام اردوی افغانستان، خود بسنجید که مصارف تمام نیروهای خارجی در افغانستان در سال به چی اندازه میرسد. اگر این پول ها برای ساختن زیر بناهای افغانستان به مصرف برسد فکر میکنم که افغانستان در زمان کم به بسیار چیزهامیرسد، ولی با دانستن این موضوع باز هم خارجیها روز بروز کوشش میکنند که به تعداد نیروهای خود بیآفزایند، کاریکه تا هنوز نتیجه نداده و مطمیناٌ در آینده هم نمیدهد.

 مردم افغانستان میدانند که بودن تعدادی از نیروهای خارجی در شرایط فعلی ضروری است، ولی هیچ تضمینی وجود ندارد که آنها با آمدن اندک فشار مارا باز رها نکنند.

 تلفات افراد ملکی هم در این اواخر به یک مشکل جدی برای دولت افغانستان مبدل گردیده ، همه میدانند که کشتن افراد ملکی مردم را از دولت فاصله داده است و ادامه این کار فاصله ها را بین مردم و دولت بیشتر میسازد، با این هم نیروهای ناتو بارها اشتباه میکنند ، علت هرچی که باشد ولی کشتن مردم بیگناه برای هیچکس قابل قبول نیست، اشتباه از همه سر میزند ولی اینهمه اشتباه یک کمی مشکوک بنظر میرسد.

 ما شاهد بودیم که امریکاییها بزرگترین حمله هوایی شانرا بعد از 11 سپتامبر جهت سرنگونی رژیم طالبان انجام دادند که در آنزمان تلفات ملکی بسیار کمتر از حالا بود، در صورتیکه در آنزمان امریکا هیچگونه پایگاه و یا تجهیزات کشفی در افغانستان نداشت، ولی حالا با اینهمه تجهیزات و امکانات هر روز اشتباه میکنند.

 از نگاه اقتصادی هم کارهای که باید میشد و شود ، نشده و نمیشوند، با وجود سرازیر شدن اینهمه پول دولت افغانستان تا هنوز هم بودجه عادی خودرا از کمک های جهانی تامین میکند، این خود گویای این است که پول ها درست به مصرف نرسیده و نیت خارجیها به پا ایستادن افغانها نیست، در پهلوی اینکه خارجیها نمیگذارند که کمک ها بصورت درست به مصرف برسد آنها تا جاییکه میتوانند جلو اجرای پروژه های بزرگ اقتصادی در افغانستانرا هم میگیرند، بطور مثال پروژه مس عینک یکی از بزرگترین پروژه های اقتصادی بود که اخیراٌ قرار داد استخراج آن با یک شرکت چینی امضا گردیده ، این پروژه در صورتیکه بکار آغاز کند در پهلوی اینکه تعداد زیادی از مردم صاحب کار، برق و سرک میگردند دولت هم سالانه بیش از 400 میلیود دالر از این پروژه سود خواهد برد. ولی ببینید که وضع امنیتی ولایت لوگر بعد از امضای این قرار داد هر روز بد تر میگردد، همین حالا طالبان آزادانه در همه مناطق لوگر گشت و گذار میکنند و از طرف شب در بیشتر نقاط این ولایت طالبان حکومت میکنند.

 هر چیزیکه است ، حتماٌ کاسه یی زیر نیم کاسه است، کشورهای عرب ، پاکستان ، روس ، امریکا ، اروپا ، ایران همه گی در یک بازی بزرگ در افغانستان سهیم هستند، دلم به حال خود ما افغانها میسوزد ما  مثل همیشه باز هم مواد سوخت این بازی هستیم .