در سالهای اخیردر افغانستان بسیار پول سرازیر گردید، شاید افغانستان در تاریخ خود اینقدر پول را ندیده بود، ولی کارهایکه با این پولها صورت گرفته و میگیرند بسیار ناچیز استند، بیاد دارم که طالبان با 80 میلیون دالر که بودجه سالانه شان بود، تمام مملکت را کنترول میکردند البته یک قسمت زیاد از مصارف جنگ خود را هم از همین پول تامین میکردند. درست است که طالبان به فکر زنده گی مردم نبودند، تمام زنان کارمند و اکثر کارمندان مرد دولت را از کارهایشان بیرون نموده بودند، ادارات دولتی فعالیت لازم را نداشتند، تعداد زیاد مردم بخاطر ظلم و تحجر حاکم در زمان طالبان کشور را ترک نموده بودند، آنها فرنیچر در دفاتر شان استفاده نمیکردند، حتی وزرایشان در وزارتخانه ها ازدوشک استفاده مینمودند ، تعدادی از وزرا در زمستان بالای بام وزارت از صبح تا عصر خودشانرا آفتاب میدادند  و شاید طالبان منابع دیگری هم برای حساب جنگ شان داشتند ولی با وجود این همه آنها مملکت را با همان سیستم طالبانیشان با همین 80 یا 90 میلیون دالر اداره مینمودند.

 ولی حال به گفته اسماعیل خان وزیر انرژی و آب تنها برای فعال نگه داشتن دستگاه های برق حرارتی شهر کابل در زمستان امسال چیزی در حدود 80 یا 90 میلیون دالر ضرورت است، این پول فقط در دستگاه های حرارتی و تنها در زمستان به مصرف خواهد رسید، با وجود اینکه تولید برق آبی هم کماکان ادامه میآبد، و اینرا هم همه میدانیم و میتوانیم پیش بینی کنیم که این پولها به مصرف میرسند ولی وضعیت برق کابل تغیر قابل ملاحظه نخواهد نمود، اگرچه وزارت وعده داده که به مردم برق 24 ساعته بدهد ولی سابقه وزارت انرژی و آب بد تر از آن است که مردم به گپهایشان باور کنند.

 طالبانرا بخاطری مثال میدهم که نظام آنها یکی از بد ترین نظامهای افغانستان بود و در ضمن حکومت آنها نزدیک ترین دوره به حکومت فعلی است. حال خود قضاوت کنید، طالبان با وجودیکه اکثر شان بیسواد بودند و در حکومت داری هم تجربه نداشتند با 90 میلیون دالر یکسال حکومت میکردند ولی دولت فعلی با 90 میلیون دالر  نمیتواند مردم کابل را برق بدهد.

بعضی ها میگویند که پولهای فعلی برکت ندارد، بنظر من درست است این پولها برای مردم عام و مملکت برکت ندارد، ولی برای کارمندان بلند رتبه حکومت ، قضا و وکلای پارلمان بسیار با برکت است.

 خود قضاوت کنید، یک وکیل پارلمان و یا کارمند بلند رتبه حکومت ماهانه شاید 100000 افغانی معاش بگیرند ولی کار هایکه آنها با این مبلغ انجام میدهند شاید با چند صد هزار افغانی هم در شرایط فعلی ممکن نباشد.

اکثر وکلا با همین پول مصارف خانواده شانرا تامین میکنند، موتر های چند ده هزار دالری سوار میشوند، به ولایات شان سفر میکنند، یک مهمانخانه در شهرکابل کرایه میگیرند (باید بگویم که در جاهایکه وکلا مهمانخانه دارند ، کمترین کرایه ماهانه 40 و یا 50 هزار افغانی است)، هر روز و شب مهمان دارند، به گفته بعضی ها دسترخوانشان همیشه هموار است، اینها همه یی مصارف وکلا نیست بلکه تنها مصارفیست که اکثر وکلا دارند، و فکر میکنم که تنها برای همین کارها به چندصد هزار ضرورت است ولی وکلا با صد هزار همه یی این کار ها را انجام میدهند، این برکت نیست چیست؟    

 اما مشکل موثر نبودن کارهای مملکت تنها برکت نیست ، مشکل در جاهای دیگر است و بنظرم پیدا کردن و برطرف کردن مشکلات برای دولت کار ناممکن هم نیست، فقط اراده قوی و اداره سالم به کار است، چیزیکه در این نزدیکی نمیشود که انتظارش را داشت.

 راستی وزارت انرژی و آب به طریقه های مختلف مردم را فریب میدهد، یکی خو وعده های میان خالی میدهند ، یک طریقه دیگر که بسیار با مهارت همراه با وعده ها استفاده میکنند اینست که هر چند ماه بعد میزان ضرورت برق کابل را بالا نشان میدهند، بیاد دارم که چند سال قبل میگفتند که کابل به 150 میگاوات برق ضرورت دارد، بعد این مقدار را به 200 میگاوات بعداٌ 300 تغیر دادند که تا چند ماه قبل میگفتند که 300 میگاوات برق برای کابل کافیست ولی یکی از مسولین چند روز قبل گفت که شهر کابل به 500 میگاوات برق ضرورت دارد، نمیدانم که علت این تغیر زیاد در زمان بسیار کم در چیست؟ آیا براستی مصرف کابل در سه ماه تقریباٌ دو چند گردیده یا وزارت باز هم یک راه گنجشکک برای آینده خود میگذارد.